۲۰ تیر ۹۳ ، ۱۶:۳۱
اولیایی ۲ نظر Share

ترس از امام زمان

 دبیرستان و دوران سرمستی، آنروز را خوب یادم هست. معلم مان از امام زمان می گفت. همیشه برایم سوال است که چرا آنروز اینهمه از خشونت، ظلم و تجاوز و مسائلی که مقدمه ظهور امام زمان است صحبت کردیم. خوب یادم هست همه ترسیده بودیم و آرزو می کردیم که او هیچ وقت نیاید. لااقل تاوقتی که ما زنده ایم. یک نفر از ما جرأت کرد و این آرزو را بلند گفت. «من نمی خواهم بیاید، ما جوونیم، آرزو داریم»

یادم هست تا مدتها وقتی دعای فرج را می خواندند اعصابم بهم ریخت. یکبار به این نفاق پایان دادم و گفتم من دیگر دعای فرج نمی خونم مگر اینکه واقعا دلم فرج بخواد.

گذشت و گذشت تا دانشجو شدم. همیشه در وجودم می دانستم که اگر من فرج  را نمی خواهم  مشکل از من است. امام رحمت مطلق است اما با این وجود از او می ترسیدم. 

در دوران دانشجویی به اعتکاف رفتم. با این حاجت که من هم بتوانم دعای فرج بخوانم البته راستکی نه به دروغ. اعتکاف عجیبی بود. گویا همه خواب و من بیدار. نمی دانم احوالاتم چکونه بود که می آمدند پیشانی ام را می بوسیدند. اوجش نجوای یکی از اطرافیان در روز آخر در گوشم بود که به من گفت امام زمان را دیدی سلام ما را هم برسان. ومن در دلم خندیدم . 

به کی می گفت سلام برسان به کسی که حتی قادر نبود برای فرج دعا کند. دعای عهد اعتکاف دیوانه ام می کرد گویا همواره آن سه روز در محضر او بودم. و خلاصه حاجت روا شدم و از آن به بعد هر وفت می گفتند خدایا فرج امام زمان را برسان از دل می گفتم آمین. و این نقطه عطفی در زندگیم بود. 

آی بچه های دبیرستانی، که ترسیده اید امام زمان رویای جوانی و عشق شما را ویران کند، از او به خودش پناه ببرید؛ مانند بچه ای که وقتی مادرش او را می زند دوباره به بغل مادر می رود. با این تفاوت که امام ما را نمی زند این تصور با طل ماست.              به نقل از  یادداشتهایی برای منجی 

نظرات (۲)

  1. مرتضی
    خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم. من هم از این تجربه‌ها دارم، اتفاقا مال من هم در اعتکاف بود.
    جریان از این قرار بود که یه آقای میانسالی با چهره‌ای شبیه به شهدا و با چشمانی درخشان و محاسنی خوش‌رنگ در نزدیکی اتراقگاه ما در مسجد بود. صدای قشنگی هم داشت و کلا نور بالا میزد. اصلا روز آخر دیدم با دو سه نفر از دوستانش مشغول صحبت بودن و یهو دوستاش سرش رو گرفتن و شروع کردن به بوسیدن پیشونی این آقا...
    روز اول اعتکاف این آقا رو دیدم در حال داد زدن سر بچه‌ش -که همراهش آورده بود- و روز بعدش هم برخورد بی ادبانه و مغرورانه‌ای با خودم داشت به واسطه‌ی مسئولیتی که در همون مسجد داشت. بـــــــــله.......
  2. مجتبی قره باغی
    جالب اینه که  سالهای بعد از انقلاب عده ای بالای منابر شروع به نطق کردند که:
    اگر امام زمان بیاید گردن می زند!!!!
    انگار هیچ جا مکتوب نشده بود که امام زمان برای امتش گریه می کند!!
    انگار نه انگار که امام زمان برای مردمش دعا می کتد!!
    انگار نه انگار که امام زمان امام محبت و مهربانیه!!

    آروزمند سلامتی و تعجیل در فرجشون از در گاه خدا هستیم

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی

تصاوير برگزيده

راست
چپ