نوشتن گاه

نوشتن گاه عضوی است از بدن چون نشیمن گاه - مرکب است از دست و مغز و قلب، که در وادی نوشتن همان قلم و عقل و دل است

نوشتن گاه

نوشتن گاه عضوی است از بدن چون نشیمن گاه - مرکب است از دست و مغز و قلب، که در وادی نوشتن همان قلم و عقل و دل است

نوشتن گاه

دست های مرا گرفت و فشرد و خندان گفت: خب پس توانستید زنده بمانید، نه؟
از دو ساعت پیش اینجا منتظرم! نمیدانید امروز بر من چه گذشت!
میدانم، میدانم! ولی برویم سر موضوع! میدانید چرا آمدم؟ نیامدم که مثل دیروز یه عالم پرت و پلا بگویم! میدانید؟ باید در آینده عاقل تر از این باشم. من دیشب خیلی فکر کردم! (شب‌های روشن - داستایفسکی)

۴ مطلب با موضوع «Ebook - کتاب - دانلود کتاب» ثبت شده است

کتاب خاطرات فرنگیس حیدر پور را طی دو سه روز اخیر خواندم. عجب نفس گیر بود خاطرات این شیرزن. نویسنده به خوبی خاطرات را روایت کرده بود. شروع بسیار خوب داستان با کودکی و ازدواج در سنین پایین و غیرتمندی مردان ایرانی تا رسیدن به جنگ و ذکر خاطرت نفسگیر فرنگیس در مقابل ناملایمات که چه عرض کنم در مقابل همه ی دنیایی که داشت جهانش را خراب می کرد. مگر می شود یک زن اینقدر سختی در زندگی بکشد؟

البته تمام زنها و مردهایی که در این داستان کنار فرنگیس نامشان دیده می شود همتراز و همپای او سختی کشیده اند با این تفاوت که او کتابش نوشته شد و البته به زعم خود کارهایی محیرالعقول نیز انجام داده بود.

دعوتتان می کنم به خواندن کتاب فرنگیس به قلم مهناز فتاحی.

تکه ای از کتاب:

نزدیک چشمه بودیم که یک دفعه دو تایی خشکمان زد. پدرم راستی راستی که زبانش بند آمده بود. برگشت و توی چشمهای من خیره شد. انگار می خواست بداند باید چه کار کند. دو تا عراقی، کنار چشمه ایستاده بودند و می خواستند آب بخورند. یکی از آنها، آن طرف چشمه و آن یکی، این طرف چشمه بود. یکی شان، تفنگش را روی شانه انداخته بود. پابرهنه بود. پوتین و قطار فشنگش را به نوک تفنگش گیر داده بود. هر دو تا هیکلی بودند.

حواس هیچ کدامشان به ما نبود. پدرم با دلهره و ناراحتی، فقط به من نگاه می کرد. سرم داغ شده بود. رو به پدرم، اشاره کردم ساکت بماند و حرفی نزند. هزار تا فکر از سرم گذشت. توی یک لحظه، تمام زندگی ام جلوی چشمم آمد. اگر دیر می جنبیدیم، به دستشان می افتادیم و کارمان تمام بود. به خودم گفتم: «فرنگیس، مرد باش. الآن وقتی است که باید خودت را نشان بدهی.» پدرم انگار روح در بدنش نبود. رنگش شده بود مثل گچ رو دیوار. تصمیمم را گرفتم. کیسه غذاها را یواشکی روی زمین گذاشتم و تبر را دو دستی گرفتم. جلو رفتم. دهانم خشک شده بود. تبر را توی دستم فشار دادم و بالا بردم. سرباز عراقی، پشتش به من بود. آن یکی حواسش جای دیگری بود. دو تایی، خوش بودند برای خودشان.

سرباز پاپتی، توی آب چشمه ایستاده بود. همین که خواست به طرفم برگردد، تبر را بالا بردم و با تمام قوت پایین آوردم. مثل وقت هایی که با تبر چیلی میشکستم، سرش دامبی صدا کرد و با صورت افتاد توی چشمه.

با تعجب و خشم نگاهش کردم. توی یک چشم به هم زدن، آب چشمه قرمز شد. سریع به سرباز دیگر نگاه کردم. وحشت کرده بود. به طرفم آمد. من هم ترسیده بودم. به اطرافم نگاه کردم. تبرم توی فرق سر سرباز عراقی جا مانده بود. پدرم هیچ حرکتی نمی کرد. خشک شده بود؛ مثل یک مجسمه.

چشمم به سنگهای کنار چشمه افتاد. تصمیم خودم را گرفتم. نباید اسیر میشدم. اگر به دستشان می افتادم، کارم تمام بود. یک لحظه یاد حرفهای پدرم افتادم: «تو هاو پشتمی »

سرباز عراقی، هول هولکی تفنگش را از رو شانه برداشت. سریع خم شدم و سنگ تیزی برداشتم. سنگ را توی دستم گرفتم و با تمام قدرت پرت کردم. سنگ به سر سرباز خورد.

 دو قدم عقب رفت و خون از سرش بیرون زد. دستش را به طرف سرش برد و از درد فریاد کشید. بی معطلی بر سرش فریاد زدم و دویدم. فقط نعره میزدم و جیغ می کشیدم. نعره ام توی دشت و تپه های آوه زین پیچیده بود. مرد دست به سرش کشید و بعد به دست خون آلودش نگاه کرد. مشتش پر از خون شده بود. ترسیده بود. پدرم انگار تازه به خودش آمده بود. فریاد زد: «چه کار می کنی؟ ولشان کن، فرنگیس »

سرباز اول توی آب افتاده بود و سرباز دوم روبه رویم بود. تفنگ هنوز توی دستش بود. تمام صورتش پر از خون بود. پریدم جلو و مچش را گرفتم و پیچاندم و از پشت گرفتم. دستش به اندازه دست من بزرگ نبود. طوری دستهایش را گرفته بودم که دست خودم هم درد گرفته بود. یک لحظه از درد ناله کرد و فریاد کشید: «امان... امان.»

مچش را طوری پیچاندم و فشار دادم که روی زمین نشست. احساس کردم دارم استخوان مچش را می شکنم. سرباز بیچاره، از اینکه من آن قدر زور داشتم، تعجب کرده بود. میلرزید. من هم می لرزیدم! ترسیده بودم، اما تلاش می کردم مچش را ول نکنم. باید می ایستادم. یاد دایی ام و مردهای ده که افتادم، نیرو گرفتم.

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۰۵ مرداد ۰۱ ، ۱۴:۳۰
مجتبی قره باغی



آبان 1400 هم به سرعت عجیبی گذشت و داریم وارد آخرین ماه شمردن جوجه هامون میشیم

خیلی وقت نداریم

دی ایستگاه بعدیه که با عبور پر سرعت تر از آبان؛ از آذر هم میگذریم و  به اون می رسیم

سرمای باحال زمستون و احتمالا کوه و چای آتیشی و املت زغالی که خودمون تو جمشیدیه (کلکچال) و دربند و درکه درست میکنیم هم به زودی میشن خاطرات سال دیگه مون که با رفقا ازش تعریف خواهیم کرد و خواهیم گفت: یادش بخیر چه حالی داد، ولی ای کاش من با کفش کوه میومدم نه با دو تا کتونی پیاده روی که تو کل مسیر از سرما دهنم سرویس شد.

یاد آش افتادم

یه بار رفته بودیم جمشییده چه بارونی هم میومد

یه آش داغ بهمون دادن یه عده بسیجی که اومده بودن برن کلکچال احتمالا؛ و چه حالی داد خدایی. بدیش این بود که دهنمون بوی سیر گرفت.

چه بارونی اومد بعدش، سقف ماشین رو میخواست سوراخ کنه لامصب انگار تگرگ بود ولی لذت بخش بود.

داشتم فکر میکردم که این سرمای پاییز و زمستونی که دارم با عشق ازش می نویسم تن چند صد نفر و بلکه چند هزار نفر آدم رو میلرزونه وقتی یادشون میفته داره زمستون میاد و باید تو خیابونا از سرما سگ لرزه بزنن و اگر شانس بیارن شهرداری ببردشون به گرمخونه های شهر!

همیشه همینه

یه عده که نشاید حتی خودشون بی غمن اما از نظر طبقه اقتصادی دستشون به دهنشون می رسه از لذتی حرف میزنن که برای بعضی ها درده!!

چشمامون رو باز کنیم و تو این اوضاع اقتصادی داغون بیشتر دور و برمون رو ببینیم بلکه با یه کاپشن ورزشی ساده و بادگیری که از نظر ما قدیمی و دمُده شده (البته من اهل مد و دمده نیستم) بتونیم تن یه آدم دیگه رو گرم نگه داریم.

معرفی کتاب  

کتاب تانگ‌فو

روش برخورد با افراد دشوار

- روش برخورد با افراد دشوار با عنوان فرعی – به جای کناره گیری از مردم، چگونه با آن ها ارتباط برقرار کنیم – یک کتاب در زمینه برقراری ارتباطات مفید اجتماعی محسوب می شود.

تانگ فو اسمی است که نویسنده برای مطالب کتاب خود استفاده می کند. تانگ در زبان انگلیسی به معنای “زبان” است و فو به ورزش های رزمی اشاره دارد. بنابراین تانگ فو از دیدگاه نویسنده یعنی اینکه چطور از زبان خود به نحو مناسبی، مثل یک هنر رزمی استفاده کنیم. - (این قسمت از سایت کافه بوک بود)

خودم این کتاب رو هنوز تموم نکردم

ازین کتابهایی هم نیست که لازم باشه تا انتها بخونیش

بیشتر به این درد میخوره که ببینی کجاش به کارت میاد

انگار یکی نشسته خاطره یه عده رو نوشته که چطور، فلان مشکلشون با دیگران رو حل کردن

تقریبا اواسط کتاب به این نتیجه میرسید که دارید یه مشت خاطره که رفقاتون دارن براتون میگن رو می شنوید

اما ویژگیش اینه که دارید تجربه می خونید

تجاربی که اگر بتونید به ورطه ی عمل بکشونیدش احتمال بسیار زیاد برای شما هم جواب میده

روی عکس بزنید و جدا باز کنید با کیفیت بالا نمایش داده میشه

۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۲۹ آبان ۰۰ ، ۱۰:۴۳
مجتبی قره باغی
۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ مرداد ۹۲ ، ۰۱:۱۷
مجتبی قره باغی

دانلود پایان نامه : ارزیابی سو مصرف مواد مخدر در ایران   -   دانلود


۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰ ۱۱ مرداد ۹۲ ، ۰۰:۴۸
مجتبی قره باغی